STAROŻYTNOŚĆ

Jej częściami składowymi są: sztuka starożytnych Egipcjan, Greków i Rzymian.

Sztuka starożytnego Egiptu
Rozwijała się przede wszystkim na terenie Egiptu, lecz silny wpływ wywarła na sztukę basenu Morza Śródziemnego. Jej początki sięgają początku IV tysiąclecia p.n.e.

MALARSTWO :
▪ głównie malarstwo ścienne, związane nierozerwalnie z architekturą
▪ rysunki na papirusach

ARCHITEKTURA :
▪ monumentalne budowle skalne
▪ grobowce:
- mastaby
- piramidy
- grobowce wykuwane w skale
▪ wielkie świątynie

RZEŹBA :
▪ w kamieniu
▪ w drewnie
▪ posągi władców, dostojników i urzędników

RZEMIOSŁO ARTYSYCZNE :
▪ naczynia
▪ biżuteria
▪ wyroby ze szkła
▪ meblarstwo


CHARAKTERYSYCZNE CECHY
- SPEŁNIAŁA FUNKCJĘ PROPAGANDY WIZUALNEJ
- NIEPRZERWANA CIĄGŁOŚĆ, TRWAŁOŚĆ I
JEDNOLITOŚĆ FORM ARTYSTYCZNYCH

GŁÓWNE ZABYTKI :
▪ Sfinks
▪ piramida Cheopsa w Gizie
▪ świątynie w Luksorze i Karnaku

Sztuka starożytnej Grecji
Mianem tej sztuki określa się twórczość Greków na Półwyspie Bałkańskim, wyspach Morza Egejskiego, w Azji Mniejszej, południowej Italii, na Sycylii oraz wybrzeżach Morza Śródziemnego i Czarnego. Poprzedziła ją sztuka mykeńska.

Okres I - archaiczny
MALARSTWO :
▪ malarstwo różnobarwne na ceramice

ARCHITEKTURA :
▪ domy i małe świątynie w typie megaronu
▪ początek budownictwa monumentalnego od VII w

RZEŹBA :
▪ drobne figurki z terakoty
▪ rzeżby z brązu i kości słoniowej

Okres II - klasyczny
MALARSTWO :
▪ sztalugowe
▪ ścienne
▪ pojawiają się sceny rodzajowe i iluzjonizm
▪ czerwonofigurowe zdobnictwo wazowe

ARCHITEKTURA :
▪ synteza 3 porządków:
- jońskiego
- doryckiego
- korynckiego
▪ miasta na planie prostokąta
▪ monumentalizacja budowli użytkowych (stadiony, teatry)
▪ nowy typ budowli sakralnych - tolosy

RZEŹBA :
▪ kanon postaci ludzkiej w ruchu
▪ rzeźby w brązie, kamieniu, marmurze, granicie, alabastrze
▪ akty kobiece

CHARAKTERYSTYCZNE CECHY
- UMIAR
- HARMONIA
- LOGIKA
- JEDNOŚĆ KOMPOZYCJI

Okres III - hellenistyczny
MALARSTWO :
▪ ścienne
▪ sztalugowe ukazujące pejzaż, martwą naturę

ARCHITEKTURA :
▪ rozkwit budownictwa użytkowego (np. latarnie morskie)
▪ domy z perystylem

RZEŹBA :
▪ pojawia się niesamowita ekspresja i realizm

CHARAKTERYSTYCZNE CECHY
- RÓŻNORODNOŚĆ TEMATYCZNA
- BARDZIEJ LAICKA I UNIWERSALNA

Okres IV - rzymski

GŁÓWNE ZABYTKI i OSIĄGNIĘCIA :
- latarnia w Faros
- rzeźby: "Nike", "Grupa Laokoona", "Dyskobol"

GŁÓWNI TWÓRCY :
- Fidiasz
- Myron
- Parrasjas
- Hippodamos

Sztuka starożytnego Rzymu
Jest to sztuka państwa rzymskiego: miasta - Rzymu, prowincji oraz Italii. Najważniejszym ośrodkiem był Rzym, ale pełny obraz kanonów obowiązujących od VI w. p.n.e do początków V w. n.e dały miasta takie jak Pompeje i Herkulanum. Sztuka ta podatna była na różnorakie wpływy: w okresie królewskim dominowały wpływy sztuki etruskiej; w czasie republikańskim zaczęły napływać kanony greckie, a styl obowiązujący w cesarstwie był zlepkiem kultury hellenistycznej z tą, panującą na prowincjach rzymskich.

MALARSTWO :
▪ monumentalne malarstwo ścienne

ARCHITEKTURA :
▪ pojawiają się nowe materiały budowlane: cegła wypalana, cement
▪ zastosowanie sklepienia
▪ monumentalne świątynie
▪ budynki użyteczności publicznej (termy, akwedukty, łaźnie, teatry)
▪ łuki triumfalne
▪ domy z atrium oraz podmiejskie wille
▪ piętrowe domy czynszowe
▪ rezydencje cesarzy
▪ mauzolea

RZEŹBA :
▪ przewaga rzeźby portretowej
▪ historyczne sceny w formie płaskorzeźby

GŁÓWNE ZABYTKI :
- willa Hadriana w Tivoli
- pałac Dioklecjana w Splicie
- mauzoleum Hadriana w Rzymie
- Panteon w Rzymie
- Forum Romanum